En ég er ekki að vinna.

Ríkur maður kemur niður að strönd. Hittir þar fyrir mann sem liggur á störndinni og er að veiða.
Sá ríki fer að spjalla og spyr hvað veiðimaðurinn geri í lífinu.
Maðurinn segist ekkert gera.
Þeim ríka verður hvelft við. "Gerirðu ekkert?" "Hvernig fæðir þú fjölskylduna þína?"
Maðurinn svarar því til að hann veiði sér nú í matinn og rækti smá grænmeti og ávexti.
Sá ríki hristir höfuði. "En hvernig borgarðu reikninga?"
Maðurinn svarar því til að hann skuldi ekkert.

Sá ríki segir "en ef þú veiðir nú nægjanlega mikið af fisk þá gætirðu fengið þér fullt af hlutum, keypt þér stærra hús og bíl ofl."
Maðurinn spyr þann ríka. "En hvað svo?"

Sá ríki svarar. "Svo geturðu keypt þér stærri bát, jafnvel togara og farið að veiða meira og eignast meiri peninga. Stofnað fyrirtæki og unnið fiskinn sem þú veiðir og flutt hann síðan til útlanda og grætt fullt af pening."

Maðurinn spyr þann ríka aftur. "En hvað svo?"

Sá ríki svarar. "Svo getur þú haldið áfram að stækka fyrirtækið, keypt fleirri báta, bíla og flugvélar. Síðan þegar þetta er orðið nógu stórt fyrirtæki þá selur þu það og græðir enn meiri peninga."

Maðurinn spyr þann ríka enn aftur. "En hvað svo?"

Sá ríki svarar. "Nú þá getur þú hætt að vinna, slappað af, farið að veiða og eytt tíma með fjölskyldunni. "

Þá sagði maðurinn við þann ríka. "En ég er ekki að vinna."

Hvað fæ ég í staðinn

Hvernig eigum við að treysta fólki.

Ekkert í þessu lífi er 100% nema dauðinn og skattar.
Sá sem býður þér húsið er sölumaður, sá sem ætlar að lækna þig fær borgað fyrir það.
Hvernig getur þú treyst einhverjum í samfélagi þar sem allt snýst um útborguð laun.

Allir eru að hugsa um hvað þeir fá í staðinn.

Menn eru hættir að vinna saman, án launa við að byggja upp samfélag.

Verðmiði er nefninlega hinn heilagi sannleikur alls þess sem er og mun verða.
Hann segir til um ríkidæmi og fátækt, hamingju og vesbúð og allt þar á milli.

Settu verðmiða á börnin þín, því þú ert nú þegar búinn að selja þau á vald gróðrarhyggju, samkeppninnar og lélegrar síbylju meðalmennskunnar sem allir gleypa við, af því að búið er að spila sömu plötuna aftur og aftur.

Vinnan gerir þig frjálsan!!! Vinnan gerir þig frjálsan!!!

Afmæli "til hamingju með það".

Afmæli eru ofmetin. En ein áminning þess að þú átt eftir að enda sem ormafæða í of dýru ikea rúmmi. Þér verður á endanum plantað niður, ásamt öllum hinum sem allir aðrir eru búnir að gleyma.

Hvernig væri að banna afmælisdaga. Það er heldur ekkert að marka þá. Þó það séu liðin X ár síðan þú komst í heiminn þá eru náttúrulega X ár PLÚS 9 mánuðir síðan þú varðst til.

Í raun ertu að fagna því að móðir þín lá í 20 tíma, ósjálfbjarga, í einverskonar trúboðarstellingu. Öskrandi á föður þinn, hveskonar liðleysa hann væri að geta ekki drullast til halda í sér, algerlega að missa sig yfir sársaukanum sem skríður í gegnum stoðkerfið og mjaðmagrindina allt í einu bara til þess að þú gætir einhvern daginn öskrað og gargað yfir því hvað allir aðrir fá að vera úti til tíu nema þú.

Hverju ertu svo að fagna. Lífi þínu sem í samanburði við átrúnaðargoðin verður í besta falli litlaust og óáhugavert. En þú hefur "möguleika", þú gætir orðið það sem þú vilt. En þú lætur ekki verða af því. Það er nefninlega betra að eiga möguleika á því að verða hvað sem er, heldur en að vera lélegur í því sem þig langar virkilega að verða.

Til hamingju með það.

Hættu svo að grenja þegar þú kúkar. Það er betra að elska og tapa ástinni heldur en að horfa á hana mjakast niður í klósetið á meðan þú veltir því fyrir þér hvort það sé kúkurinn sem er að meiða þig eða mataræðið..