fimmtudagur, júlí 14, 2005

Hvað er að því að ráða þann sem maður vill?

En til þess að svara spurningunni hlýtur maður að spyrja sjálfan sig er maður virkilega tilbúinn að vinna með einvherjum sem á pappírum er frábær til þess að gegna því starf sem maður er að leita aðstoðar við?

Á ég að treysta CV-i og þá um leið starfsreynslu, sem skiptir svo miklu máli þegar verið er að ráða í stöður. Á ég að horfa í skýrteinin? Hvernig ætti ég nú að horfa á þau, einkunn (auðvitað), tegund menntunar (skiptir svo sem ekki máli svo lengi sem það tengist starfinu)

Það sem skiptir mig máli er hvernig er að vinna með viðkomandi einstakling.

Hvernig í ósköpunum kemst ég að því hverskonar einstaklingur er að sækja um hjá mér. Ef hann er svona æðislegur af hverju er hann atvinnulaus? Efhann er ekki atvinnulaus af hverju er vinnuveitandinn tilbúinn að missa hann? Er hann einn af þeim sem er alltaf að skipta um starfsvetfang?

Ég geri mér auðvitað fulla grein fyrir því að það eru forrétindi að vinna hjá mér en það er smá grunur sem læðist að mér.

Ég ræð því einhvern sem ég þekki, enda hefur það gefið vel af sér.
Fjórir af mínum nánustu samverkamönnum í dag útskrifuðust með mér á sínum tíma og ekki hafa þeir skapað mér vandræði. Svo er ég nýbúinn að ráða þann fimmta til starfa hérna hjá mér, það getur varla klikkað.

Auðvitað er það í þágu vinnustaðar míns að ég hafi hæft starfsfólk sem ég get unnið með. Faglega séð er það ábyrgðaleysi af minni hálfu að ráða hingað inn einhvern sem er alltaf að nöldra um hluti eins og faglega stjórnun, akademísk vinnubrögð, óflokksbundin tengsl o.sv.frv. vinnustaðarins og þá ímynd sem vinnustaðurinn er að fá.

Svona á þetta að vera og svona verður þetta. Davíð gerir þetta, Ingibjörg gerir þetta, það barasta allir gera þetta og því ætla ég að ráða þann sem ég vill. Hver nennir svo sem að vinna með einhverjum sem veit betur en maður sjálfur.

fimmtudagur, mars 31, 2005

Aftur og en....

Samkvæmt nýrri fréttatilkynningu þá er gert ráð fyrir því að skuldir borgarsjóðs lækki um 1264 milljónir á árunum 2005-2008. Hreinar skuldir, að frádregnum peningalegum eignum, muni nema 4,8 milljörðum króna í lok áætlunartímabilsins, eða 166 þúsund krónum á íbúa og hafi lækkað um 9%.

Ha....hvað er það þá þá mikið sem borgarsjóður skuldar, ekki heildarskuldir samstæðunnar.
Aha samkvæmt hagstofunni eru í
Reykjavík
Karlar 55.932
Konur 57.798

Hver og einn einasti skuldar sem sagt í dag 166000* 1,09 kr hvað gerir það mikið = 113730*180940= 20.578.306.200 eða 20 (milljarða)578 (milljónir) 306 þúsund krónur. Ég bendi á að heildar eignir á móti heildarskuldum eru í dag í mínus upp á 6 milljarða samkvæmt þessari niðurstöðu.

Vel gert Ingibjörg Sólrún Gísladóttir...Vel gert. Það er þá bara vonandi að íslenska þjóðin sjái sóma sinn í að gera þig að Forsætisráðherra í næstu kosningum svo þú getir nú toppað þetta. 1,16 milljarðar skuldaaukning á ári í mesta góðæri íslandssögunnar....það er að segja ef við gerum ráð fyrir því að þær sögusagnir séu sannar að heildar skuldir borgarinnar hafi verið 6 milljarða þegar Dabbi fór.....orðrómur sem hefur ekki fengist staðfestur vegna þess að sjálfstæðismenn vilja meina að heildarskuldir samstæðunnar hafi verið 6 milljarða þegar þeir fóru frá völdum, ekki bara borgarsjóðs.

Ein spurning HVAÐ SKULDAR ÞÁ BORGIN + FYRIRTÆKI Í HENNAR EIGU?

Hvernig ætla þeir svo að skrá sölu hlutar borgarinna í Landsvirkjun. Eignarhluturinn hlýtur að vera skráður á samsteipureikning en ekki reikning borgarsjóðs...Þá vænti ég þess að allur sá hangaður renni á undarlegan hátt úr samsteipureikningnum (svokallaða) í borgarsjóð, ekki veitti af miðað við fjárhagsstöðuna.